Systemy uprawy

Istnieje wiele mniej lub bardziej dokładnie zdefiniowanych systemów przygotowania gleby do siewu. Tworząc nazwy tych systemów bierze się pod uwagę fakt, czy wykonywana jest w nich orka. W sytuacji takiej wyróżnia się najczęściej dwie zasadnicze grupy, system orkowy i bezorkowy. Trzecią powszechnie wyróżnianą grupą jest siew bezpośredni, w którym jedyną maszyną ingerującą w glebę jest siewnik.

System orkowy (uprawa tradycyjna)

Poprawnie wykonana orka, nie zależnie od jej głębokości, w zasadzie nie pozostawia na powierzchni pola resztek pożniwnych, ponieważ zostają one przykryte przez glebę. Agregaty uprawowe, kultywatory oraz maszyny wyposażone w talerze uprawowe w różnym stopniu odwracają glebę, ale w odróżnieniu od pługa ich głównym zadaniem jest mieszanie gleby. Z tego powodu orka ma pewne zalety, których nie są w stanie zapewnić inne metody uprawy. Uprawa orkowa daje bardzo dobre rezultaty na większości gleb i w większości warunków klimatycznych, najlepiej sprawdza się jednak tam, gdzie jest wilgotniej oraz na wymagających rozluźnienia glebach lekkich.

System orkowy lepiej od systemu bezorkowego,  jest w stanie niwelować pewne problemy  wynikające ze złego płodozmianu. Pamiętać należy, że dobry płodozmian ma decydujący wpływ na wielkość i jakość plonu nawet w systemie orkowym

System bezpłużny (uprawa zredukowana)

Systemy bezpłużne najczęściej klasyfikowane są ze względu na głębokość pracy maszyn, wyróżnia się płytkie i głębokie. Wszystkie systemy bezpłużne charakteryzują się większą wydajnością niż systemy orkowe, są częściej stosowane w dużych gospodarstwach, w których ilość czasu potrzebna do wykonania uprawy jest ograniczona. W systemach bezpłużnych, w których pozostająca słoma  może stanowić źródło chorób, podstawowe znaczenie ma płodozmian. Może on również ograniczyć zachwaszczenie i występowanie samosiewów. W uprawie bezorkowej należy zwracać uwagę na wybór momentu wykonania zabiegu.

Uprawa bezorkowa dobrze się sprawdza w większości warunków glebowych i klimatycznych, najlepsze jednak rezultaty uzyskuje się w na glebach ciężkich oraz przy niedoborze wody.

Siew bezpośredni

Zgodnie z nazwą, siew bezpośredni to system, w którym jedyny zabieg uprawowy wykonuje się siewnikiem. Systemy siewu bezpośredniego dzieli się najczęściej według ilości gleby, która zostaje wzruszona narzędziami siewnika. Siew bezpośredni, który uprawia większość powierzchni pola, ma więcej wspólnego z systemami uprawy bezorkowej, niż z typowym siewem bezpośrednim, w którym wykorzystuje się specjalistyczne siewniki.

W typowym systemie siewu bezpośredniego (uprawa zerowa) maszyny mają za zadanie umieszczenie nasion z minimalną ingerencją w glebę. Najwięcej korzyści siew bezpośredni zapewnia w rejonach suchych.

Kombinacje

Większość rolników nie stosuje pojedynczego systemu uprawy, ale wykorzystuje je łącznie w gospodarstwie lub dobiera pod kątem roślin uprawianych w płodozmianie. Przewagą takiego rozwiązania jest to, że uprawę można swobodniej dostosować do sezonu, uprawianej rośliny i pola. Wadą jest konieczność posiadania większej ilości maszyn, a przez to zwiększają się koszty stałe. Postęp technologiczny w konstrukcji umożliwił wytworzenie takich  maszyn, które bardzo dobrze spełniają postawione im zadania niezależnie od stosowanego systemu uprawy, mogą więc być wykorzystywane w systemach orkowych i bezorkowych.